Kokotxa Klub

"La vida comu a ti te preste", supongo qu'asina yel estilu de vida d'Aminetu, l'activista saharahui que dende va ya unes selmanes vive nuna terminal n'ún de los aeropuertu de les colonizaes canaries.

Aminetu quier tornar al so "pais", nomau Saharahui polos suyos, Marruecos polos marroquís ya los españoles, ya'l restu'l mundu güeya pa otru llau. L'estau marroquí echolá de la so propia tierra, al amarrala nel aeropuertu d'El Aaiun (Sáhara), pola so parte, l'estau español tienla "secuestra" n'España escontra la so voluntá, amás de interponer demandes escontra estos dos estaos, tamien puso una demanda escontra la Guardia civil española, pol tratu recibiu nel so tornar a les Canaries.

Marruecos diz que tien que pedi-y perdón al rei ya la patria marroquí.


Mio güelu diz que si nun quier morrer, que-yos pida perdón, que nun sedrá pa tanto; por otru llau, munchos guerrilleros, citare a Ernesto Guevara "Prefiero morir de pie que vivir arrodillado", morrerien nel intentu. Pol momentu tengo-y munchu más apreciu a mio güelu que al Che, quiciaves pola llonxania d'esti segundu tantu nel tiempu comu nel espaciu. Pero equí doi la razón.

Xente a la que SI debien de dai premios Nobel de la Paz, nun pue nin tar secuestra, nin expulsá pol fechu de querer tornar al so llar, y sinon que baxen Alá ya Dios y lo vean... ¿O ye que nengun de los dos ye saharahui?

Nun remembro la hestoria del Sáhara, porque nun me prestaria insultar a los vecinos (españoles) na primer entrá d'esti nuevu blog.

Aminetu, salú y puxu.